Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/14535 K.2015/11880

Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Sulh Ceza Mahkemesinin 25.06.2009 tarihli ve 2009/106 esas, 2009/359 sayılı kararının 28.07.2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 07.09.2013 tarihinde aynı suçu işlediği ve Sulh Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 31.12.2013 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 13.03.2014 tarihli ve 2014/8 esas, 2014/187 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki motosiklet ile gece vakti olay yeri kavşağa geldiğinde, motosiklet üzerinde bulunan eşinin de ifadesine göre, yola giren yayaya çarpmamak için direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve motosikletin devrilmesi sonucu şikayetçi olmayan eşinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; olaydan 20 dakika sonra yapılan ölçümde 63 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, tüm dosya kapsamından aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve kazanın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair bir delil ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmadığı,

TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen suçun kasten işlenebileceği dikkate alınarak, sanığın tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirmediği, kazanın alkolün etkisi ile gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi;