Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/14629 K.2015/11404

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken TCK'nın 3/1 ve 61. maddesi gereğince suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanıkta tespit edilen alkol miktarı nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 237 promil alkollü olarak araç kullanan sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir neden dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken kanun maddesinin hangi fıkra ve bendinin uygulandığının, yine bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafındaki kanun maddesinin, “5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2.