Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/16548 K.2015/1149

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın okul müdürü olduğu, sanığın da, aynı okulda bir süre müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, okulun idari işlerinde yaşanan sorunlar nedeniyle, katılanın sanık hakkında tutanak tuttuğu ve sanığın disiplin soruşturması geçirdiği, katılan tarafından fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kaldığını düşünen sanığın, katılanla yüzyüze yaptığı konuşmaları rıza olmaksızın kayda alarak bilahare CD'ye aktarıp katılan aleyhine açtığı tazminat davasında, dava dilekçesi ekinde delil olarak sunması şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, görüşme içeriğini kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, dava dilekçesi ekinde delil olarak vermesi biçimindeki eylemleri, TCK'nın 133/1-3. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, görüşme ayrıntıları dökümünü üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, tazminat davasındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması,