Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/16766 K.2014/20307

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın, zararının giderilmediğine, takdiri indirim hükümlerin uygulanmaması gerektiğine; Sanığın ise erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanığın kaza anında alkollü olmadığı alkolmetre raporu ile sabit olmasına ve alkollü olduğuna ilişkin dosyada başka delil de bulunmamasına karşın, hüküm fıkrasının 1. bendine "sanığın alkollü araç kullanmayı alışkanlık haline getirdiği"nin yazılması sureti ile hükümde çelişki oluşturulması,

2. Gece vakti, meskun mahal dışındaki tek yönlü yolda sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsüyle seyir halinde iken uyuması nedeni ile önünde aynı istikamette seyreden çekiciye takılı dorseye arkadan çarpması sonucu sebebiyet verdiği olayda; bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun ve cezasının 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,