KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/1700 E., 2014/12198 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanuna göre tazminat
- Hüküm
- 2.733,68 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/67-2006/51 Esas, Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanığın (davacının) kasten yangın çıkarma suçundan beraatine hükmedildiği, hükmün onanarak 21.10.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Dava dilekçesinde talep olmadığı halde, hükmedilen tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine hükmedilmesi,
2-29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmeden, davacı lehine, dava dilekçesinde buna ilişkin talep de bulunmamasına rağmen, beraat kararının verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince, hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin maddi tazminat hesabına dahil edilmesi suretiyle fazla tayini,Kanuna aykırı olup,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/1700, K. 2014/12198, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama