Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1723 K.2015/3083

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, haklarındaki hükümler temyize konu edilmeyen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında yer alıp, suç tarihinden sonra ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 20/03/2011 tarih ve 910 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen “tümülüs” içerisinde kazı yaptığı, olay yerinin aynı zamanda özel mülkiyete tabi bir taşınmaz olup, maliki tarafından herhangi bir zarara uğranılmadığı ifade edilmiş ise de, korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz alanda kültür varlıkları bulmak amacıyla gerçekleştirilen kazı fiilinin kamu zararına neden olduğu ve sözü edilen zararın “suçtan önceki hale getirme” yoluyla tamamen giderilmediği anlaşılmakla;

mahkemece sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, dosya içerisindeki deliller yeterince değerlendirilmeden mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen 04/07/2010 tarihli tutanakta, sanığın da iştirak ettiği kazının yaklaşık 40 cm derinliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında tayin edilen temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin sanığa fazla ceza tayini,