Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17383 K.2015/6326

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında; katılan vekilinin adı ve soyadı ile suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; geceleyin, aydınlatmanın çalışmadığı yerleşim yeri sınırları dahilinde, bölünmüş tek yönlü devlet yolunun emniyet şeridi üzerinden, hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan seyir ederken, direksiyon hakimiyetini kaybedip, devrilen motosikletinin arkasında yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne neden olan ve kazadan yaklaşık 1 saat 19 dakika sonra yapılan ölçüme göre güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 92 promil promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu,

tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,