Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17398 K.2015/6786

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, şikayetçi ... vekili ve şikayetçi ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Katılan ... vekili, şikayetçi ... vekili ve şikayetçi ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kayden 01.08.2000 doğumlu olup, geçirdiği iş kazasından dolayı 12 yaşında ölen ...'ın kanuni temsilcilerinin duruşmada sanığa yönelik şikayetlerinden vazgeçtikleri ve katılan sıfatlarının hükümsüz kaldığı, ölen hakkında verilmiş bir koruma kararı bulunmadığı gibi, hükmü temyiz edenlerin; suçu takip etme görevi, ölenle kişisel ilişkileri ya da akrabalık bağlarının da olmadığı,

şikayetçi ...'nın hatalı olarak suçtan zarar gördüğünün kabulü ile davaya katılmasına karar verilmiş olmasının da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, suçtan dolayı doğrudan zarar görmeyen ve yanılgılı değerlendirme sonunda katılan sıfatını alan ... adına vekilinin, suçtan dolayı doğrudan zarar görmediklerinin kabulüyle katılma istemi reddedilen şikayetçi ... adına vekili ile şikayetçi ...'ın temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; faaliyet alanı plastik ve metal yedek parça imalatı olan ve sanığın sahibi olduğu iki katlı iş yerinde çöpleri temizleyip, diğer işçilere çay servisi yapmak ve alışverişe yardımcı olmak üzere iki ay önce işe alınan 12 yaşındaki ...'ın, 14.03.2013 günü saat 16.00 sularında iş yerinde çalışırken, çevresinde güvenlik çiti, bulunduğu yerde kullanma talimatı ile tehlike işareti ve uyarıcı levhalar olmayan, emniyet kilidini açma-kapama görevini yapan yeri koruma altına alınmayan, ön kapağı açıldığı ve emniyet kilidi kapandığı halde, otomatik olarak devre dışı kalmayıp, çalışmaya ve üretime devam eden,

bakımsız ve yıpranmış plastik enjeksiyon makinasına başının sıkışmasından dolayı öldüğü olayda, İş yerinde çalışanlar için güvenli bir iş ortamı oluşturmayan, çalışmaların mevzuata uygun yapılmasını sağlamak amacıyla etkin kontrol ve denetim mekanizması oluşturmayan, 12 yaşındaki mesleki formasyonu bulunmayan çocuğu, yasak olmasına rağmen, ağır ve tehlikeli sınıftaki işte, vasıfsız ve sigortasız olarak çalıştıran sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve sanığa tayin olunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılarak,

hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması; ayrıca, sanık hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL üzerinden adli para cezasına çevrildiği sırada, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 1520 gün olarak kabul edilip, 30.400,00 TL adli para cezasına hükmetmek yerine, 30.040,00 TL adli para cezasına hükmolunarak, sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi” yerine, sadece “TCK'nın 50/1-a maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Suçtan dolayı doğrudan zarar görmeyen ve yanılgılı değerlendirme sonunda katılan sıfatını alan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi nedeniyle bu hususun yeniden değerlendirilmesi amacıyla hükmün bozulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün 3. paragrafındaki, “TCK 50/1-a maddesi ve fıkrası uyarınca sanığa verilen hapis cezası TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine.” ibaresinin, “TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,” şeklinde değiştirilmesi,