Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17419 K.2015/9011

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Olay sırasında alkollü olduğunu beyan eden sanığın yapılan ölçüme göre 224 promil alkollü şekilde kullandığı araçla yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiği, TCK'nın ''Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise mağdurun yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası tayini

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,