Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17652 K.2015/15642

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp, 285 promil alkollü olarak araç kullanan sanık hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın alkollü olmasının güvenli bir şekilde araç kullanamayacağı anlamına gelmeyeceğine, dışa yansıyan bir davranışının tespit edilmediğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası son cümlesi uyarınca “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı ile yetinilmesi yerine “taksitlerden birisini zamanında ödememesi halinde geriye kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine, para cezasının ödenmemesi halinde adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

2) Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında infazı kısıtlayacak şeklinde “hükmün kesinleşme tarihinden itibaren” ve “AY İÇERİSİNDE” ifadelerine yer verilmesi,