Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/17755 K.2014/23955

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.04.2014 tarih ve 2013/18274 E. - 2014/9082 K. sayılı kararı ile CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yaşı küçük katılana, vekil atanarak gerekçeli kararın vekile tebliği için dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, katılana vekil atanarak, kararın atanan vekile tebliğ edildiği, katılan küçük vekilinin hükmü temyiz ettiği görülmekle, sanık ve katılan vekilinin temyizlerine göre yapılan incelemede;

1-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230/1-c, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemece ulaşılan sonuçların iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün, duraksamaya yol açmayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, gerekçeden yoksun karar verilmesi,

2-Dosya içeriğine göre, sanığın yönetimindeki otomobille, açık havada, gece vakti, aydınlatması bulunmayan meskun mahalde 7 metre genişliğinde, tek yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi kuru yolda seyrederken olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kırmızı ışıkta bekleyen katılan ...'nın aracını gördüğünde fren yapmayarak önündeki araca arkadan çarparak her iki aracın 44 metre sürüklenerek orta refüjde ve dönüşü sağlayan refüj üzerindeki ışıklı trafik lambalarına çarpması sonucunda, katılanlar ...'nun orta( 3.) derecede,

...'nun ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olan ve 296.1mg/dl alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücü belgesiz sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, sanığın yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılması,

trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, aynı eylemden dolayı sanık hakkında hem taksirle yaralama, hem de trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,