KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/1795 E., 2015/2016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilince ibraz edilen 08/05/2013 havale tarihli temyiz dilekçesi ile, mahkeme kararının, vekalet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesinin istenmesi karşısında, katılan vekilinin temyiz talebini vekalet ücretine hasrettiği kabul olunarak yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19/11/2007” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmün açıklanmasıyla yeniden tesis edilen hüküm, sanığın eylemi dikkate alındığında sonuç itibariyle doğru ise de;
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağının belirtildiği, bu iki halden birinin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlemin, önceden verilen, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibaret olduğu, önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 74/2. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
1- Kazı çukurunun derinliği dikkate alınarak eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanık hakkında tayin edilen temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin sanığa fazla ceza tayini,
2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/1795, K. 2015/2016, 5 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama