Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18289 K.2014/23035

Davacı vekilinin 12.11.2007 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, davalı vekilinin temyiz isteminde bulunduktan sonra 14.02.2014 havale tarihli dilekçe ile, davacıya tazminat verilmesine ilişkin hükmün temyizinden Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 07.02.2014 tarih ve 04/3379 sayılı oluru ile vazgeçtiği anlaşıldığından, yalnızca davacı vekilinin temyiz itirazlarına yönelik olarak dosya incelenerek gereği düşünüldü

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2002/12 Esas - 2007/80 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık suçlarından, 06.06.2001 – 12.11.2001 tarihleri arasında tutuklu kaldığı ve yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 01.11.2007 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 12.11.2007 tarihinde işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun gereğince öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;