Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18321 K.2015/6327

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması ve süresi içerisinde talepte bulunulmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mahkemece sanık müdafiine, katılan ...'e ve adı geçen katılan vekiline çıkarılan davetiyede duruşma gününün 22.10.2013 günü saat 09:05 olduğu belirtildiği halde, önceden bildirimde bunulmaksızın, katılan ... vekilinin hazır olduğu 21.10.2013 tarihinde duruşmaya başlayıp, tayin olunan duruşma günü ve saatinden önce yargılamaya devamla sanığın ve sanık müdafiinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurularak, Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan savunma ile adil yargılanma hakkına ve CMK'nın 193/1. maddesindeki, “Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz...” hükmüne aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında 25.12.2008 tarihli taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün, sanık müdafileri, katılan ... vekili ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.03.2013 tarihli, 2013/2392 esas, 2013/7466 karar sayılı bozma ilamı ile “1- Sonuç ceza miktarı 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesine aykırı olarak sanığa hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de: 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında, mahkum olunan ceza süresinden az denetim süresi belirlenemeyeceği gözetilmeden;

hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezası ertelenen sanığın, 2 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına karar verilmiş olması, 2- Sanığın sürücü belgesinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesinin de tatbik edilmesi,” nedenlerine dayalı olarak bozulduğu ve bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde,

bozmanın sanık aleyhine de olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti gerekirken, sanığa istinabe mahkemesince çıkarılan davetiye bila tebliğ iade edilmesine ve sanığın bozma ilamına karşı beyanları alınmamasına rağmen sanık müdafiine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle CMUK'un 326. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmemesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının bulunmaması karşısında, TCK'nın 50/4. maddesi gereğince sanığa hükmedilen hapis cezasının uzun süreli olmasının adli para cezasına çevrilmesine engel oluşturmayacağı da nazara alınmadan, evli, iki çocuklu, lise mezunu olup,

asgari ücretle güvenlik görevlisi olarak çalıştığını beyan eden, dosya kapsamındaki delillere göre de olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen sabıkasız sanık hakkında, “Sanığa verilen cezanın miktarı ile sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak” şeklindeki yasal olmayan ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayalı olarak sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,