Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18447 K.2015/5769

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının hapis cezasından adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle hükmün niteliği itibariyle temyizi kabil olduğundan, mahkemece verilen 23/07/2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

13.11.2011 günü saat 15:00 sıralarında sanık sürücü ...'ün yönetimindeki ... plakalı otomobil ile yerleşim yeri dışında, iki yönlü, çift şeritli yolda ... istikametinden ... istikametine seyrettiği sırada, bahse konu kaza mahalline geldiğinde önünde aynı istikamete seyretmekte olan sürücü ... yönetimindeki ... plakalı otomobille çarpışması neticesinde meydana gelen kazada,

...'in “idaresindeki ... plakalı araç ile ... istikametinden ... istikametine doğru sol şeritten seyri sırasında arkadan gelen beyaz bir aracın selektör yaparak yol istediğini o esnada sağ şerit dolu olduğundan sağ şeride geçemediğini ve çok kısa bir anda arkadaki aracın sol tarafından geçmek isterken o aracın sağ önü ile aracının sol tarafından çarptığını ve aracının takla atarak yolun kenarında bulunan ağaçlık kısma devrildiğini yolda zig zaglar çizerek ilerlemediğini herhangi bir kusuru bulunmadığını” beyan etmiş ...'in aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın da sanığa ait aracın arkadan hızlı bir şekilde geldiğini,

bariyerlere çarptıktan sonra içinde bulundukları araca çarptığı şeklindeki anlatımları ile araçlardaki hasar durumu dikkate alındığında, sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca mağdur ...'ın aşamalardaki beyanından yaralandığının kabulü ile mahkemenin sanık hakkında TCK.89/4. maddesi ile hüküm kurulması karşısında tebliğnamede bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.