Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18501 K.2015/10870

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı vekili 22.09.2013 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/109 Esas – 2000/195 Karar sayılı ceza dosyasında sanık olarak yargılandığını ve 16 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiğini, müvekkilinin ... İnfaz Kurumunda cezasını çekmekte iken ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2002 tarih ve 2002/98 müt. sayılı kararı ile 23.05.2002 tarihinde şartla tahliye edildiğini, şartla tahliye edilen müvekkili hakkında 17-18.07.2003 tarihlerinde işlediği hırsızlık ve görevli memura mukavemet suçlarından dolayı ...Asliye Ceza Mahkemesince 22.11.2004 tarih ve 2004/943 karar sayılı hükmü ile 11 Ay 20 gün ve 5 ay 15 gün süre ile cezalandırılmasına hükmedildiği ve bu hükmün 15.02.2005 tarihinde kesinleştiğini, bu hükmün gerekçe gösterilerek ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2005 tarih ve 2005/227 müt. sayılı kararı ile müvekkili hakkında..Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2002 tarihinde verdiği şartla tahliye kararının geri alındığını, müvekkilinin bu karara itiraz ettiğini ancak kabul edilmediğini, müvekkilinin yakalanarak cezaevine gönderildiğini, 2009 yılında .... Cumhuriyet Başsavcılığının 5237 sayılı TCK’ya göre uyarlama talebi sonrasında ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 2009/788 değişik iş sayılı kararı ile .. Ağır Ceza Mahkemesince 04.06.2002 tarihinde 2002/98 müt. sayılı kararı ile verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ve 18.07.2003 tarihinden bihakkın tahliye tarihi olan 18.01.2016 arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, şartla tahliyenin geri alınması kararının haksız ve usulsüz olduğu gerekçesiyle 31.01.2013 tarihinde müvekkilinin yeniden talepte bulunduğunu, ....

Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 tarih ve 2013/207 değişik iş sayılı kararı ile... Ağır Ceza Mahkemesince 04.06.2002 tarihinde 2002/98 müt. sayılı kararı ile verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ilişkin... Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 2009/788 müt. sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği, ...

Ağır Ceza Mahkemesince verilen şartla tahliye süresi içerisinde işlenen suçun, müvekkilinin şartla tahliyesini geri almaya uygun olmadığı halde bu kararın verildiğinin ortaya çıktığını böylelikle müvekkilinin 8 sene cezaevinde haksız yere tutulduğunu iddia ederek 100.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

Dairemizin içtihatlarına göre. 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde ''suç soruşturması ve kovuşturması sırasında'' gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği ve madde metninde bu aykırılıkların tahdidi şekilde sıralandığı,

infaz aşamasında meydana gelen hukuka aykırılıkların madde kapsamında bulunmadığı bu yöndeki hukuka aykırılıkların idari yargı görev alanında kaldığı ve bu mahkemeler önünde tazminat isteminde bulunulabileceği kabul edilmiş ise de, ...Mahkemesinin 26.01.2015 tarih, 2015/9 Esas – 2015/17 Karar sayılı ilamında, Cumhuriyet savcısınca düzenlenen müddetnamenin adli yargı tarafından verilen ve kesinleşen mahkumiyet ilamının infazına ilişkin bir takım bilgiler içerdiği ve adli yargı mercii tarafından icra edilen işlemler silsilesinin bir parçası olduğu,

müddetname düzenlenmesi işleminin ve mahkemelerce verilen şartla tahliye kararının idari bir işlem olarak kabulünün mümkün olmadığı, adli bir işlem olduğunun belirtilmesi karşısında, tazminat istemine dayanak olan ceza dava dosyası ve infaz dosyası getirtilerek, davacının hükümlülüğüne neden olan suç tarihinin ve şartla tahliye edilmesi gereken tarihin tespit edilerek, müddetnamenin yanlış düzenlenmesi veya infazın yanlış hesaplanması nedeniyle uğranılan zararla ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,