Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18555 K.2015/2131

geçirme Hüküm : 1- TCK'nın 125-1-2, 43/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet 2- TCK'nın 136/1, 43/1, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hakaret suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL.

Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL.

Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 06.12.2013 tarihinde verilen 1.860-TL' den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ve araştırmaya, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kendisiyle aynı işyerinde çalışan arkadaşı olan müşteki....in, e-posta adresi ve sosyal paylaşım sitesindeki hesaplarının daha önce müştekinin rızasıyla öğrendiği şifrelerini rıza olmaksızın değiştirerek, müşteki ...in hesaplara erişimine engel olması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 244/2. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeyerek, hangi kişisel verinin ele geçirildiği de açıklanıp delillendirilmeden, hesaplardaki kişisel verilerin de ele geçirildiği şeklindeki soyut kabule dayalı olarak, olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Kanunun 136/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Sanığın, müşteki ....'in e-posta adresi ve sosyal paylaşım sitesindeki hesaplarında yer alan kişisel verilerini değişik tarihlerde ele geçirdiğine dair delil bulunmayıp, eylemin aynı tarihte işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümleri uygulanamayacağı halde, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,