Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18703 K.2015/11974

Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK' nın 89/1, 89/2-b-d-e, 89/b, 62, 53/6, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu sanığın eylemi nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz oluşacak,

kemik kırığı meydana gelecek ve organlarından birinin işlevini yitirecek şekilde yaralandığı hususu dikkate alındığında, meydana gelen zarar gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın eylemi sonucunda katılanın organlarından birinin işlevini yitirmesi nedeniyle temel cezanın arttırılması sırasında, uygulama maddesinin "TCK'nın 89/3-b. maddesi" yerine "TCK'nın 89/b maddesi" şeklinde yanlış olarak gösterilmesi,