Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18713 K.2014/26068

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da getirilen değişiklikler nedeniyle yapılan uyarlama yargılaması sonunda tesis edilen hükümlünün beraatine ilişkin hüküm, hükümlü müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 10/03/1979 tarih ve A-1605 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, köy boşluğunda bulunan arazi üzerine izin almaksızın betonarme bina inşaatı yaptığı, dosya içerisinde mevcut 13/09/1983 tarihli ilan tutanağına göre, sit alanı olarak tescil kararının bir hafta süreyle hoparlör ile duyurulduğu ve askı yolu ile ilan edildiği,

Şanlıurfa ili, Harran ilçesi nüfusuna kayıtlı olup aynı ilçede ikamet eden hükümlünün bahse konu ilana ve dolayısıyla bölgenin 1. derece arkeolojik sit alanı niteliğiyle tescilli olduğuna vakıf bulunduğunu kabul etmek gerektiği, kaldı ki, hükümlünün de aşamalardaki savunmalarında, inşaat yaptığı alanın tescilli ve alanda izinsiz inşai faaliyet gerçekleştirmenin yasak olduğunu bildiğini beyan ettiği, bu bakımdan hükümlünün üzerine atılı “izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma” suçunun oluştuğu,

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde sözü edilen “tebliğ” ve “ilan” hususlarının atılı suçun oluşmasında şekil şartı niteliği bulunmayıp, taşınmazın ya da bölgenin tescilli olduğunun vatandaşlar tarafından bilinmesi zorunluluğuna vurgu yapılmak istendiği, somut olayda, tescil tarihi itibariyle uygulanan mutad ilan vasıtalarıyla bölge tescili halka duyurulduğu gibi, hükümlünün de bölgenin niteliğini bildiğini açıkça beyan ettiği anlaşılmış ise de;