Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18733 K.2015/7761

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın "Aldughaım" olan soyadı gerekçeli karar başlığına "..." olarak yanlış yazılmış ise de; bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın, olay tarihinde, sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş, iki şeritli, 7 metre genişliğindeki, asfalt kaplama, Gaziantep-Osmaniye kara yolunda, olay mahalline geldiğinde, önünde aynı yönde seyir halinde olan ve takip mesafesini korumadığı katılan ... idaresindeki aracı sollamaya çalıştığı esnada aracın hakimiyetini kaybederek sağ ön kapı kısmından çarpması sonucunda, iki kişinin orta derecede kırık oluşacak, iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet veren sanık hakkında,

6 ay ile 3 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 1 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasının TCK’'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma öneren 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “sanığın kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,