Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18737 K.2015/10050

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar davacı vekili temyiz dilekçesinde, 14.11.2013 tarihinde tarafların da hazır bulunduğu ve naip hakim tarafından yapılan 1. celsede bir sonraki celsenin 19.12.2013 tarihine bırakılmasına karar verilerek taraflara bu şekilde düzenlenen duruşma zaptının bir suretinin verildiğini, ancak kendilerinin bildirilen celse tarihini bekledikleri sırada duruşmanın aynı gün öğleden sonra saat 14.00'e bırakılıp davanın reddine karar verildiğini öğrendiklerini ve temyiz dilekçesi ekinde kendilerine verilen ve duruşmanın 19.12.2013 tarihine bırakıldığına ilişkin zaptı sunduklarını belirtmiş ise de;

temyiz dilekçesi ekinde sunulan zaptın temyize konu 2013/292 Esas sayılı dosyaya ait olmadığı, aynı mahkemenin 2013/293 Esas sayılı dosyasına ait olduğu görülmekle, bu iddia yerinde görülmemiş, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin herhalde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, davacının tazminat talebine dayanak teşkil eden...Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/336 Esas – 2009/946 Karar sayılı ceza dava dosyası incelendiğinde.

10.12.2009 tarihli beraat hükmünün 04.09.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 11.10.2013 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,