Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18744 K.2014/24877

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yönetimindeki kamyonla, karşı yön taşıt trafiğine ayrılmış şeride geçip, ters yönde 275 metre seyir ederek, nizami olarak kendi şeridinde seyir halinde bulunan araca çarparak otomobil sürücüsünün ölümüne neden olan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun kabul edilmesi karşısında, sanığa tayin olunan uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur durumuna, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği sırada, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 1215 gün olarak kabul edilip, 24.300 TL adli para cezasına hükmetmek yerine, hesap hatası sonucu, 3 yıl 4 ay hapis cezası karşılığı 24.000 TL adli para cezasına hükmolunarak, sanığa eksik ceza tayini,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Bozmaya konu ilk hükümde ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulan sanık hakkında sonuç ceza belirlenirken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 52/4. maddesi” yerine, “TCK'nın 52/3. maddesi” olarak yanlış gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün (3) numaralı bendindeki, “ANCAK ALEYHE HÜKÜM VERME YASAĞI GEREĞİNCE” ibarelerinin, “5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince”, hükmün (5) numaralı bendindeki, “3 yıl 4 ay adli para cezasına çevrilmesine,” ibarelerinin, “1215 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,”, hükmün (6) numaralı bendinin birinci paragrafındaki “24.000 TL” ibaresinin, “24.300 TL” ve aynı bendin ikinci paragrafındaki, “TCK’nun 52/3.” ibaresinin, “TCK'nın 52/4.” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında,