KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/18747 E., 2015/8771 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Sanıklar hakkında; CMK'nın 254/2. maddesi gereği düşme
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanık ...'e ait köpeğin, ...'in talimatı doğrultusunda yardımcısı sanık ... tarafından bağsız vaziyette yol içerisinde gezdirildiği sırada, bisikleti ile olay yerinden geçmekte olan mağdura saldırarak mağduru ısırdığı ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; atılı suçun uzlaşmaya tabi olduğu, mağdur ile sanıkların uzlaştıklarını bildirdiği, sanıkların tek bir eylemi ile taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçlarının oluştuğu, hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçunun tehlike, taksirle yaralama suçunun zarar suçu olduğu,
zarar suçunun oluştuğu durumda artık hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçundan ceza verilemeyeceği, mahkemece yargılama sonunda uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan açılan davanın CMK'nın 254/2. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Çünkü; uzlaşma ile fail ve mağdur arasında zararın giderilmesi konusunda anlaşma sağlanmış olmakla, yapılan anlaşma gereği zararın kararlaştırılan miktarda ödenmesi veya giderilmesi durumunda ceza davası açılmamakta veya açılan dava düşürülmektedir. Böylece devlet ile fail arasındaki ceza ilişkisi sona ermekte ve fail cezalandırılmaktan kurtulmaktadır.Uzlaşma kurumu uyuşmazlığı hukuki ve cezai tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırmaktadır.
Uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğinde CMK'nın 253/19. maddesi gereğince mağdurun artık hukuk mahkemelerinde dava açamayacağı hükmü de gözetildiğinde; taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçlarının sanıkların tek bir eylemi ile meydana geldiği,
taksirle yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle ceza verilemediği de gözetildiğinde, "sanıklar hakkında kasten işlenen tehlike suçu niteliğinde bulunan ve TCK. nun 177. maddesinde düzenlenmiş olan hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakmak suçundan ek savunma verilmek sureti ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair hüküm kurulması gerektiğine" ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/18747, K. 2015/8771, 22 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama