Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18859 K.2015/9592

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Yüksek Kurulu'nun 14.12.1974 tarih, 8172 sayılı kararıyla belirlenen ...Tarihi Sit Alanı içerisinde kalan ve aynı Kurulun 24.06.1983 tarih, 15175 sayılı kararıyla korunması gerekli kültür varlığı olduğu kabul edilen... ili, .. ilçesi,... mahallesi, 944 ada, 8 sayılı parselde yer alan tescilli binanın sanık ... tarafından 05.10.1989 tarihinde satın alındığı, binada restorasyon yapılmak istendiğinden hazırlatılan projenin ...

Koruma Kurulu'nun 26.09.1989 tarih, 1602 sayılı kararıyla uygun bulunarak onaylandığı ve tescilli binanın koruma grubunun (3.) olarak belirlendiği, onaylı proje doğrultusunda başlanılan restorasyon işlerinin sanık beyanına göre 1994 tarihinde tamamlandığı, davaya konu yapıda...

Koruma Bölge Kurulu'nun görevlilerince yapılan 07.02.2011 tarihli denetimde, onaylı projeye aykırı uygulamalar yapılmış olduğunun tespit edildiği, aykırılıkların giderilmesinin istenilmesine rağmen yerinde yapılan 12.07.2012 tarihli denetimde de yapının kot seviyesinde ilave bir bölüm yapılması nedeniyle binanın genişletildiğinin tespit edildiği, bu tespit üzerine ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 18.07.2012 tarih, 601 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, davaya konu binanın sahibi olan sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı,

her ne kadar yapılan yargılama neticesinde, 11.10.2013 tarih ve 28792 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun gereğince, sit alanı ilanına veya koruma kararına ilişkin kararların ilgililerine tebliğ edilmesinin zorunlu hale getirildiği, olayda ise tebliğin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının tebliğ zorunluluğunun, 11.10.2013 tarihinden İtibaren yapılan tescil işlemleri için gerekli olduğu,

bu tarihten önce yapılmış tescil işlemleri için tebliğ zorunluluğu bulunmayıp, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının veya koruma kararının tapu kaydına şerh verilmesinin, koruma kararının ilgililerince bilindiğinin kabul edilmesi konusunda yeterli olduğu, olayımızda ise davaya konu yerin tek yapı ölçeğindeki kültür varlığı olduğu, ancak koruma kararının 11.10.2013 tarihinden önce, 24.06.1983 tarihinde kabul edildiği,

sanığın davaya konu binada tadilat yapabilmesi için proje hazırlatması ve hazırlatılan projenin 26.09.1989 tarihinde ilgili Koruma Kurulu'nca onaylanması üzerine tadilat işlerine başlanması karşısında, davaya konu yerin korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğunun sanık tarafından bilindiğinin kabul edilmesi gerektiği, böylece sanık hakkında kurulan beraat gerekçesinin yerinde olmadığı anlaşılmakla,

Üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında tescilli kültür varlığı olması nedeniyle taşınmazda izinsiz ya da izin kapsamı dışında yapılan her türlü inşai faaliyetin suç oluşturacağı, bu bakımdan müdahalenin binanın içinde ya da dışında gerçekleştirilmesinin önem arz etmediği, bu kapsamda tescile esas bilgi ve belgeler getirtilerek, izinsiz yapılan tadilatın yapının tescil edilmesine neden olan kriterlere uygun olup olmadığının, yapıya ait orjinal dokuya uyum sağlayıp sağlamadığının, tescilli kültür varlığında zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi gerektiği,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, olay yerinde sanat tarihçi ve inşaat mühendisi ile keşif icra edilerek, öncelikle binada yapılan izinsiz uygulamaların nelerden ibaret olduğunun ve izinsiz uygulamalarda kullanılan malzemelerdeki eskime durumu nazara alınarak yapım tarihlerinin tespit edilip sonucuna göre hakkında dava açılan sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi, izinsiz uygulamaların nelerden ibaret olduğu,

kim tarafından ve ne zaman yapıldıklarının tespitinin ardından, uygulamaların tescilli kültür varlığının bütünü ve dolayısıyla orjinal dokusu ile uyumlu olup olmadığının, niteliğinin ve yapıda zarar meydana getirip getirmediğinin belirlenmesi, taşınmazın bu nitelikte bir zarar gördüğünün belirlenmesi durumunda sorumluluğu tespit edilen sanığın, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1-1.cümlesi uyarınca cezalandırılması,

bu nitelikte bir zararın mevcut olmadığının, ancak yapılan uygulamaların ruhsata tabi inşai ve fiziki müdahale kapsamında bulunduğunun belirlenmesi durumunda, 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması, yapılan bu uygulamanın ruhsata tabi olmayan, “basit onarım” niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde ise, 5498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

ayrıca, izinsiz uygulama neticesinde tescilli yapının zarar görmediğinin anlaşılması durumunda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle büyükşehir belediyesi veya il özel idaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, hükümden sonra, 08/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinde yapılan değişiklikler de dikkate alınarak,

sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,