Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/18958 K.2014/25445

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere taksirli suçlar açısından, temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında, kanun maddesinin TCK'nın 89/1 maddesi yerine, 89/2-b maddesi olarak gösterilmesi; yine olay nedeniyle katılanın, hayat fonksiyonlarını 2 derecede etlkiler biçimde kemik kırığı ve organ işlevinin zayıflamasına yol açacak biçimde yaralanması nedeniyle temel cezanın TCK'nın 89/2-a-b maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden TCK' nın 89/2-a maddesi ile artırılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinden, "failin güttüğü amaç ve saiki" ve "89/2-b" ibarelerinin çıkartılarak " 89/2-b" ibaresi yerine "89/1" ibaresinin yazılması;