Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/19115 K.2015/9441

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesi dikkate alındığında, sanık hakkında tayin edilen temel ceza belirlendikten sonra, ilk olarak bilinçli taksir nedeni ile TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, suçun temel şekline ilişkin nitelikli halin oluşması sebebiyle TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması ile kanunda belirtilmemiş olmasına karşın, sanık hakkında eylemine uyan suça ilişkin temel ceza tayin edilirken ay yerine, gün üzerinden hapis cezası belirlenip, sonraki uygulamaların da bu şekilde devam ettirilmesi, üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın lehine olması sebebiyle, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst yer Cumhuriyet savcısının, meydana gelen olayda sanığın bilinçli taksirli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin 12/07/2011 tarihli hükmü sadece sanığın temyiz ettiği, bu itibarla sanık lehine 4 ayla sınırlı olarak kazanılmış hak oluştuğu, bu hususun 08/05/2013 tarihli bozma ilamımızda da belirtildiği halde, bu defa 150 gün hapis cezası belirlenmek suretiyle, sanık lehine ceza miktarı itibariyle oluşan kazanılmış hakkın gözetilmemesi,