Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/19587 K.2015/6839

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma ilamı üzerine yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın reddine karar verilmesi gerektiğine ve tazminat miktarına ilişkin, davacı vekilinin ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili, 31.03.2004 tarihli dilekçeleri ile müvekkili davacının haksız olarak 7 ay 16 gün tutuklu kaldığından bahisle 12.000 lira maddi ve 13.000 lira manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahalli mahkeme 02.12.2005 tarihli kararı ile 1.219 lira maddi ve kabul edilemez bir miktar olan 50 lira manevi tazminata hükmetmiştir. Davacıdan kaynaklanmayan sebeplerden dolayı dosyanın temyiz aşaması uzamış ve Dairemiz 03.06.2013 tarih 2013/5899 – 14916 sayılı kararı ile esas bozma nedeni olarak “manevi tazminatın azlığından” mahalli mahkeme kararını bozmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme bu sefer 50 liralık manevi tazminatı 1.500 lira olarak belirlemiştir.

Davanın bu kadar uzun sürmesi başka bir tazminat davasına sebebiyet vermesi yanında manevi tazminat miktarını 1.500 lira olarak belirlemek yine kabul edilmez bir miktar olup, çok azdır. Çünkü hükmedilen manevi tazminata faiz talep edilmediğinden 2015 yılı itibariyle davacının eline geçecek miktar 1.500 lira olacaktır.

Bir ay tutuklu kalanlar için günümüz uygulamalarına göre manevi tazminat miktarı 1.500 – 2.000 lira arasında bir oran olarak yerleşmiş, bazen bu miktarların alt ve üstünde olan miktarlarda bile hakimlerin takdirlerine müdahale edilmemektedir. Davacının tutuklu kaldığı süre 7 ay 16 gündür. Bu haliyle faize hükmedilmeyen bir durumda davacının talep etmiş olduğu 13.000 lira manevi tazminatın tamamının hüküm altına alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirdi.

Bu sebepten dolayı hükmün bozulmasına karar verilmeli idi. Kanunlar sorunları çözmez. Sorunların çözümü için uygun kurallar manzumesini ortaya koyarlar. Sorunları çözecek olanlar, bu kuralların uygulayıcıları, yani karar vericilerdir. Bu düşünceden hareketle 2004 yılından beri devam eden ve uzun süre sonuçlanmayan bir dava olduğu da nazara alınarak dairemizce de manevi tazminatın 13.000 liraya yükseltilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına da karar verilebilirdi.

CMUK’nun 322.maddesi bize bu imkanı vermektedir.

Kısaca açıkladığımız nedenlerden dolayı 7 ay 16 gün tutuklu kalan davacının 2015 yılı itibariyle alacak olduğu 1.500 lira manevi tazminat miktarı çok düşük ve kabul edilmez olduğundan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.