Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/19710 K.2015/7312

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde mevcut olan ve davacının cezaevi müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu dilekçe sureti ve UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede; davacının 23.03.2011 – 12.02.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığının anlaşılması karşısında, tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak 16.020 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi ve tutuklama tarihinden yasal faiz talep edilmesi karşısında tayin olunan maddi ve manevi tazminat miktarlarına tutuklama tarihi olan 23.03.2011 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken,

davacının 23.12.2010 – 12.02.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığının kabulü ile maddi tazminatın fazla tayini ile maddi ve manevi tazminat miktarlarına 23.12.2010 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden maddi tazminat miktarının 16.020 TL'ye indirilmesi, hükmün 1 ve 2 numaralı bendlerindeki ''23.12.2010'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ''23.03.2011'' ibaresinin yazılması,