KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/19763 E., 2015/887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3, 53/1-3-5-6-7-8, 53/6.
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili ve mağdur ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur ...'ın olay nedeniyle yaralandığı ve kendisine atanan vekilin, hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz dilekçesinin katılma talebi olduğu değerlendirilerek, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca, yaralanması nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan, mağdur ...'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin tüm, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 16:00 sıralarında, ehliyetsiz sanık sevk ve idaresindeki otomobille, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, ışık kontrollü kavşakta, fasılalı kırmızı ışıkta geçiş önceliğine uymayarak, sürücü ...'ın kullandığı araca çarparak, 2 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, 1 kişinin nitelikli olarak yaralanmasına sebebiyet veren sanığın ehliyetsiz araç kullanmasının bilinçli taksirin oluşması için yeterli kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesinin tatbiki suretiyle, fazla cezaya hükmolunması,
Kabule göre de;
1- Olay tarihinde sürücü belgesi bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 53/6 maddesi gereğince, olaydan sonra aldığı sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi,
2- Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/19763, K. 2015/887, 21 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama