Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/19868 K.2015/307

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hükümde çelişki olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında kanun madesinin eksik gösterilerek, CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün ilk bendinde bulunan “failin kastının yoğunluğu” ibaresinin çıkartılması,