Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20187 K.2015/10507

Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, dosya kapsamına göre katılanların zararları sanık tarafından giderilmemiş olduğundan, belirtilen husus bozma nedeni olarak gösterilmemiş olup;

TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden hakime geniş bir takdir yetkisi tanındığı, takdiri indirim nedenlerinin ise örnekseme yoluyla sayıldığı, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı, tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini ifade açısından bu hususun “gibi” şeklinde ifade edildiği anlaşılmakla; “sanığın müspet davranışları” olarak belirtilen takdiri indirim nedeninin, sözü edilen hükmün uygulanması yönünden yeterli olduğu değerlendirilerek, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.