Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20250 K.2015/11792

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece vakti, idaresindeki otomobil ile, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli 9,5 metre genişliğindeki 70 km hız tahdidi bulunan D-100 Güney Karayolunda mahallin hız limitlerinin üzerindeki bir hızla ve önünde aynı yönde seyir halinde olan katılanların içinde bulunduğu aracı oldukça yakın mesafeden takiple seyir halindeyken, önündeki aracı geçmek üzere aniden sağ şeride yöneldikten hemen sonra direksiyonu bir anda sola çevirerek geçmekte olduğu aracın sağ yan arka kısmına çarpıp aracın sol ileriye doğru savrulmasına sebebiyet veren ve olay yerinden kaçarak kendisine bir hafta sonra ancak ulaşılabilen sanığın,

eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına, kusura, TCK'nın 50, 51, 62. ve CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay nedeniyle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanığın sadece TCK'nın 89/4. maddesi gereğince cezalandırılması ile yetinilmesi, temel ceza tayini sırasında dikkate alınması gereken katılanların yaralanmalarının niteliğine ilişkin uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 89/2-b maddesinin ayrıca hüküm fıkrasında gösterilmesi,