Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20257 K.2015/14194

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki kamyonet ile, meskun mahal dışında, tek yönlü bölünmüş yolda, olaya konu otobüs durağına doğru geri geri geldiği esnada, karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya giren ve aynı durağa doğru ilerleyen katılana, aracının arka kısmıyla çarparak 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; havanın yağışlı, vaktin gece, yolun tek yönlü olmasına rağmen ve bu yolda dörtlü flaşörleri de yakmadan, geri geri manevrayla yaya hareketinin yoğun olabileceği otobüs durağına doğru hareket ederek dikkatini araçların seyir yönü olan diğer tarafa yöneltip karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya giren ve durağa doğru ilerleyen yayaya çarpan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, taksitlendirilmesine karar verilirken, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi ve infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-27.03.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.03.2013 olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin bölümündeki “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birbirini izleyen aylık eşit taksitler halinde 10 ayda 10 eşit taksitte tahsiline, Sanık adli para cezasının taksitlerinden birini ödemediği takdirde kalan kısmın tamamının 5237 saylı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca sanıktan tahsiline,

Sanık adli para cezasını ödemediği takdirde kalan cezanın 5237 saylı TCK'nın 52/4 ve 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa’nın 106/3. maddeleri uyarınca hapse çevrilmesine,” ibarelerinin çıkartılarak yerine “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanığa verilen adli para cezasının birer ay arayla 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin getirilmesi;