Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20267 K.2015/12921

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre kusursuz olduğu anlaşılan sanık hakkında sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine "suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE" şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün gerekçe bölümündeki "sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan CMK’nın 223/2-e” ibaresi ile hüküm fıkrasının ilk bendindeki "sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçtan CMK’nın 223/2-e" ibarelerinin “yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c” şeklinde değiştirilmesi suretiyle,