Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20295 K.2015/12912

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; gece vakti, idaresindeki otomobili ile, meskun mahalde, yaklaşık 8,5 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halindeyken, yolun ortasındaki devamlı çift şerit çizgisini dikkate almadan ve karşı yön taşıt trafiğini yeterince kontrol etmeden, önünde aynı yönde seyreden bir başka aracı geçmek üzere hatalı ve tehlikeli biçimde yolun karşı bölümüne geçerek, karşı istikamette kendi şeridinde gelmekte olan araca çarpan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik incelemeye, illiyet bağına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay nedeniyle, katılanın hayati tehlike geçirdiği ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, temel cezanın artılırılması sırasında katılanın hayati tehlike geçirdiğinin ve uygulama maddesi olan TCK'nın 89/2-e maddesinin belirtilmemesi,