KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/20547 E., 2015/8927 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın işletmecisi olduğu ... Beach adlı işyerine giden katılanın, iş yerinin soyunma kabinini kullanıp, kabinden çıkmak üzere kabin metal kapı kolunu tuttuğu sırada elektrik akımına kapılarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığı olayın yargılaması sonunda, duruşmadaki beyanında;
olayın geçtiği iş yerine tatil için gittiğini bildirmesine rağmen iş yerinin çalışanı olduğu anlaşılan tanık ...’ın aşamalardaki “katılanı ittirdiğim sırada elektrik akımı hissetmedim” şeklindeki beyanı hükme esas alınıp, “katılanın elektriğe çarpıldığına dair kendi beyanından başka delil olmadığı ve sanığa izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı” gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, tanık ...’ın soruşturma sırasında alınan beyanında “kadın sarsılmaktaydı, bağıran bayanı birkaç defa el kol hareketlerimle ittirdim, ben bayanı ittirince bayan da bulunduğu yerden uzaklaşmış oldu,
ikimiz de yere düştük” şeklinde beyanda bulunmuş olması, tereddütsüz şekilde elektrik akımına kapıldığını beyan eden katılanın olay sonrası yapılan kan tahlilinde bir kısım değerlerinin aşırı derecede yükselmiş olduğunun görülmesi ve olaya tanık olduğu anlaşılan katılanın eşinin dinlenilmemiş olması gözetildiğinde; katılanın olay sonrası yapılan kan tahlilinde görülen bir kısım değerlerdeki yükselmenin elektrik akımına maruz kalma nedeni ile gerçekleşip gerçekleşemeyeceğinin saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu sanık hakkında beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/20547, K. 2015/8927, 26 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama