Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20557 K.2015/8554

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 15.01.2013 tarihinde talimat yolu ile alınan ifadesinde katılanın zarar ve ziyanını ödemeye hazır olduğunu bildirmesine karşın hükmün verildiği 23.12.2013 tarihine kadar katılanın zararlarını karşılamaması ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde zararları ödediklerine dair herhangi bir bildirimde bulunmaması nedeniyle tebliğamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan 2 saat 39 dakika kadar sonra 123 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın saat 23:45 sıralarında idaresindeki kamyonet ile çift yönlü, 4.47 m genişliğindeki meskun mahal, kaldırım bulunmayan yolda seyrettiği bir sırada yolun solundan arkası dönük olarak yürümekte olan katılana, yolun sol kenarına göre 1.75 m içerde çarpması sonucu yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olay nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen cezanın “sanığın kemik kırılmasına neden olduğu” gerekçesi ile aynı Kanun’un 89/3-b. maddesi gereğince ½ oranında arttırılmasına karar verilerek çelişki yaratılması,