Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20693 K.2015/9473

Davacı vekilinin 12.08.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu mercimeğe el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine ve tasfiye bedelinin iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece dilekçenin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebine ilişkin açılan davada “vekaletnamede tazminat davası açılması yönünde özel yetki eksikliğinin giderilmemesi yönüyle dava koşulu gerçekleşmediğinden CMK'nın 142/4. maddesi gereğince dilekçenin reddine” dair verilen kararın davanın reddi olarak değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının, dayanağını teşkil eden beraat hükmünün verilmesinden itibaren kısa bir süre geçtikten sonra açıldığı, davacı ile avukatı arasındaki vekalet ilişkisi gösteren 04.08.2008 tarihli vekaletin genel yetkili bir vekaletname olması, tazminat davasının kendisine dayanak teşkil eden beraat hükmünün kesinleşmesinden itibaren kısa bir süre geçtikten sonra açıldığı ve davacı ile vekili arasındaki vekalet ilişkisinin devam ettiğinin anlaşılması karşısında yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,