KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/20756 E., 2015/11847 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Dosyada mevcut doktor raporuna göre katılan..... olay nedeni ile herhangi bir yaralanma bulgusuna rastlanılmaması, 21/02/2013 tarihli celsede hazır bulunan katılan ... da olay nedeni ile kızı olan .... herhangi bir yaralanmasının olmadığını beyan etmesi karşısında, olay sonucu yaralanmayan ve bu nedenle atılı suçtan zarar görmeyen ... katılan sıfatını almasının mümkün bulunmadığı, mahkemece hatalı şekilde katılan sıfatı verilmesinin, adı geçen yaşı küçük katılan vekiline hükmü temyize hak ve yetki vermeyeceği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
2-Sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;
Olaydan yaklaşık 40 dakika kadar sonra yapılan ölçüm sonucunda sanığın 4,976 mg/dl promil alkollü olduğunun belirlendiği ve bu miktar alkol oranının yasal sınırlar içinde kaldığı sabit olmasına rağmen, hükmün gerekçe kısmında sanığın kaza anında alkollü olduğundan bahisle temel cezasının alt sınırın üzerinde tayini gerektiği şeklindeki kabule yer verilmiş ise de; meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, anılan husus sonuca etkili görülmemiştir.
Katılan ... kaza neticesinde yaralanmamış olması sebebiyle, mahkemenin katılan sıfatı ile dava ve duruşmalara kabulü hatalı ise de, mağdur vekilinin duruşmaya katılıp kararı temyiz etmesi nedeniyle vekalet ücretine hak kazanacağı, ancak bu vekalet ücretinin sanıktan tahsil edilemeyeceği gözetilmeden vekalet ücretinin Hazine yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/20756, K. 2015/11847, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama