Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/20853 K.2015/11930

Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52, 52/4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve katılan... uzlaşmak istemiş ise de, katılan... uzlaşma teklifini kabul etmediğini beyan ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 253/7. maddesindeki "Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir" şeklindeki düzenleme karşısında uzlaşmanın şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla uzlaşma işlemlerinin tamamlanmadığı gerekçesi ile bozma öneren (1) nolu görüşe ve dosya kapsamına göre sanığın katılanların zararını gidermediği, aralarındaki tazminat davasının derdest olduğu, sanığın zarar giderme yönünde bir talepte bulunmadığı nazara alındığında sanığa zarar giderme imkanı verilmediğinden bahisle bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezanın ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının gün adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,