KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/21134 E., 2015/10360 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2015
Karar Metni
198 kelime·1 dk okuma
Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2-a-b, 62, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin dilekçesinin sanığın temyizine cevap olarak verildiği anlaşılmakla; sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusuru bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun raporlarının gerçeği yansıtmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/21134, K. 2015/10360, 10 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama