Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21460 K.2015/12565

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun saat 19.15 sıralarında idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile çift yönlü, 15 m genişliğindeki, meskun mahal, aydınlatması bulunan yolda seyretmekte iken yolun içinde kendisine doğru yürümekte olan yaya ...'a direksiyon hakimiyetini kaybederek 10 m fren izi sonrası yayaya ve kaldırım taşına çarpması sonucu yayayı yolun sağındaki ilçe tarım müdürlüğü bahçesine fırlatması ile ölümüne neden olduğu olayda tali kusurlu suça sürüklenen çocuğun asli kusurlu olduğunun kabul edilmesi isabetsiz ise de asgari hadden ceza tayin edilmiş olması nedeniyle kusura ilişkin isabetsizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kusura ve katılan vekilinin ise kusura ve ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin, bu takdirde aynı maddenin onbirinci fıkrası hükmü gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;