Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21603 K.2016/186

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, ... Sulh Ceza Mahkemesince 24.01.2013 tarih 2012/118-2013/66 karar sayılı ilamıyla, sanığın, TCK'nın 89/1-2-b, 62, 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.02.2013 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, daha sonra, sanığın, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/877- 2013/1249 karar sayılı dosyasından sanığın 26.9.2013 tarihinde işlediği yaralama suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararların 17.12.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, yapılan ihbar üzerine, ... Sulh Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden ele alındığı görülmekle,

TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince sanıkla mağdur arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği, buna göre, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Olay tarihinde 1.13 promil alkollü olarak olaya neden olan sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile sanık hakkında bilinçli taksir nedeniyle cezanın arttrılması gerektiğinin gözetilmemesi,