Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21616 K.2015/2152

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...’ın katılan ile evli iken, aralarında halen devam eden boşanma davasının bulunduğu, sanık....’ın da sanık ...'nin ablası olup, katılan ile yan yana villararının olduğu, sanıkların birlikte oturdukları villalarına kamera yerleştirerek, katılanın oturduğu villanın görüntülerini kaydettiğinin iddia edildiği olayda,

Sanıkların savunmaları, sanıklara ait villada kameraların bakış açılarının tespit edildiği görgü ve tespit tunağı dikkate alındığında, sanıkların tüm aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine atılı suçu işleme kastı ile hareket ettiklerine, katılanın özel hayatının ihlal amacıyla kameraları koyduklarına dair, katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve beraat hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanıklar hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,