Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21660 K.2015/14146

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta geçmesinden dolayı tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucunda iki kişinin yaralanmasına neden olan otomobil sürücüsü sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, kusur durumuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi esnasında da uygulanan kanun maddesi ile fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,