Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21842 K.2015/13116

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden 5237 sayılı TCK'da hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış, takdiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmıştır.

Ancak bu hallerin sınırlı olmadığı, tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak, benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini ifade açısından bu husus, “gibi” şeklinde ifade edilmiş, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesinden farklı olarak, takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen hususların kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Anılan hüküm uyarınca, takdiri indirim nedeni uygulandığında, hangi nedenlerle bu müessesenin uygulandığı kararda gösterilecek, uygulanmadığı takdirde ise fiili takdirin bu yönde olduğu kabul edilecek ve bu husus ancak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmaması veya fiili takdirin uygulanan diğer müesseseler karşısında hukuka aykırılık oluşturduğu ya da dosya kapsamı itibariyle açıkça kanuna aykırı olduğunun saptanması halinde bozma nedeni oluşturacaktır.

Yerel mahkemece, hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafındaki, “Başkaca bir yasal ve taktiri artırım ve indirim nedenlerinin uygulnmasına yer olmadığına” ibaresine dayalı olarak fiili takdirin TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması yönünde kabul edilmesi, dosya kapsamına nazaran açıkça kanuna aykırılık teşkil etmediğinden, tebliğnamedeki 1 no'lu, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminden kaynaklanan zararı gidermediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki 2 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.