Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/21916 K.2015/13050

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan M.. İ..'nin yönetimindeki araç ile sanık T.. C.. yönetimindeki aracın Gazikent ışıklı kavşağında çarpışmaları neticesinde meydana gelen trafik kazasında kusur tespitinin mahkemenin yetkisi kapsamında olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da dosya kapsamı ile uyumlu olduğu dikkate alınarak,

tebliğnamede bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiş olup, sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan önce bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 satılı TCK'nın 89/2-e maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, lehe olan hükümler ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,