Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22147 K.2015/13938

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kaza tespit tutanağı ile bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanığın yüklenen suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak olarak mahkemece sabit görülmemiş olması sebebiyle beraatine hükmedilmesine karşın, gerekçeli kararda dosya içeriğine de uygun olarak sanığın kusurunun bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan, “sanığın söz konusu yüklenen suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak olarak mahkememizce sabit görülmemiş olması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği BERAATİNE,” cümlesinin hükümden çıkartılarak,