Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22170 K.2016/2585

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan yaklaşık 3 saat sonra düzenlenen rapordan 130 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, suç tarihinde, gece vakti saat 19:00 sıralarında, sevk ve idaresindeki araçla, 2 yönlü yol üzerinde ilerlerken, olay mahalline geldiğinde virajı alamayarak, aracının kontrolünü kaybedip, yoldan çıkarak durabildiği olayda, yanında yolcu olarak bulunan mağdur C..

A..'ın dosya kapsamında mevcut 08/08/2013 tarihli rapordan anlaşılacağı üzere, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmeyecek derecede yaralandığı, TCK'nın 89/1 maddesi kapsamında yaralanması bulunan mağdurun sanıktan şikayetçi olmaması karşısında, meydana gelen olayda sanık bilinçli taksirli dahi olsa eyleminin, aynı Kanun'un 89/5. maddesi gereğince şikayete tabi olacağı, bu kapsamda sanığın alkollü araç kullanıp, trafik güvenliğini tehlikeye sokması sebebiyle TCK'nın 179/3-2. maddesinde düzenlenen suçtan mahkumiyetinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulduğu sırada yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesinin belirtilmesi gerekirken sadece 179/3. maddesinin belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,