Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22357 K.2015/18383

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelemesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 gün ve 2013/834 Esas, 2014/321 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 3. madde uyarınca Üst Cumhuriyet savcılarının, Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin 3. fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle, tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz kanun yoluna başvurabilecekleri, temyiz süresinin görüldü ile değil tefhimle başlayacağı,

18.12.2013 tarihinde verilen hükme karşı 28.01.2014 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-e ve 5271 sayılı CMK'nın 324/5. maddeleri gereğince Türkçe bilmeyen şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercüman giderinin, yargılama giderlerinden sayılmayıp Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmesi,